فروهر نمادی فراتر از انسانیت
فروهر
نشان پیکر بالدار که در دیدگاه فراگیر باستانشناسان و ایرانشناسان، نگارهٔ اهورامزدا شناخته میشود، گاه به آن نام فروهر هم گفته میشود. نماد خورشید بالدار در فرهنگ خاورمیانه و در فرهنگ مصر ، سوریه، و آشور کهن نگاریی دیرپایی دارد و نماد فروهر برداشتی از آن است. نامیدن این نماد از روی فروهر به سده نوزدهم میلادی برمیگردد و مدرکی دال بر این که این نماد وابسته به دین زرتشتی باشد هستی ندارد. دانشمندان همواره در زمینه نماد فروهر ناهمنگری داشتهاند. بسیاری از نوشتههای دانشین ، این نماد را اهورامزدا میدانند، امادر دین زرتشت، اهورامزدا پنداشتی است و هیچ نگاری برای او قائل نیستند. نگاره آدمین بالای نماد بالدار، هیچ نام و نشان ویژهای ندارد و هیچ مدرکی هم دال بر اینکه نگاره زرتشت باشد، بودِش نیست.
ریشهشناسی :
هارولد بیلی، زبانشناسی زبانهای ایرانی ریشهٔ این واژه را از ریشهٔ ایرانی var- (پوشش، نگهبانی ) و fra- (پس راندن) میداند و چَم مهادین نخستین واژهٔ فروهر را «دلاوریِ نگهداری کننده» گفته میشود.
این واژه در زبان اوستایی فْـرَوَشی (fravashi)، در زبان پارسی باستان فْـرَوَرتی
(
)(fravarti)، و در پارسی میانه )زبان پهلوی( فْـرَوَهْـر (fravahr) خوانده میشود.
- ۰دیدگاه
- ۲۰ دی ۹۱ ، ۱۳:۲۵